Soms opent een deur pas met de laatste sleutel aan de bos

De laatste sleutel aan de bos - Rineke Dijkinga

Ik denk de laatste maanden veel aan gebeurtenissen uit mijn 16 jaar praktijk, waarin ik duizenden mensen mocht begeleiden op het gebied van voeding en leefstijl. Dat heeft te maken met het feit dat ik veel op het land aan het werk ben en te maken heb met dieren, planten en bodems die uit balans zijn. Dat geeft allerlei symptomen, die we geneigd zijn de kop in te drukken met allerlei symptoombestrijding. Als we geplaagd worden door duizenden slakken dan denk dat heus: doe mij slakkenkorrels! Maar dan denk ik aan deze dame uit mijn praktijk en realiseer me weer: ga op zoek naar de oorzaak en kijk of je daar iets mee kunt.

Hieronder het voorbeeld van een dame uit mijn praktijk die vastbesloten was de oorzaak te vinden. Zelfs als ze die pas zou vinden met de laatste sleutel aan haar bos.

Er was eens…..

Er was eens een dame met spierpijn, vermoeidheid en slaapproblemen. Ze had veel onderzoeken gehad, maar er was niets gevonden. Ze kreeg wel medicijnen, maar niets hielp. Uiteindelijk kon ze zelfs bijna niet meer lopen. Conclusie: de pijn, vermoeidheid en slaapproblemen moesten wel tussen haar oren zitten, anders zou er wel een verbetering zijn geweest op alle medicatie die geprobeerd was.

Ze kon zich er niets bij voorstellen; ze had het idee dat ze haar emotionele zaken wel had uitgewerkt en opgelost. “Diep van binnen voel ik dat het iets met mijn voeding of voedingsstoffen te maken moet hebben, maar wat?”, vertelde ze. “Ik heb van alles geprobeerd met voeding en leefstijl. Maar het is een zoektocht naar een speld in de hooiberg.” Ze wilde een soort ‘APK-keuring’. Gelukkig gaven een paar eenvoudige testen zoals een pH-, glucose-, een vitamine D- en een magnesiumtest inzicht in tekorten die ze wel degelijk had. Vol goede moed ging ze met het eerste eenvoudige advies aan de slag: meer water drinken. De gevleugelde uitspraak ‘U bent niet moe, u hebt dorst’, was zeer zeker op haar van toepassing! Ook ging ze, tijdelijk in combinatie met een magnesium supplement, meer magnesium en mineralen in haar voeding verwerken. Na een aanvankelijke argwaan ten aanzien van de smaak vond ze mineraalrijke zeewieren zelfs superlekker! Ook at ze veel meer groente en fruit. En ze ging flink aan de slag met vitamine D-druppels, want die waarde was écht ongelooflijk laag en dat valt nu eenmaal niet altijd via voeding op te lossen. Na drie weken was er al effect. “Ik kan opeens soepeler bewegen”, zei ze. “Aan- en uitkleden kost me ineens geen moeite meer. Ik heb veel meer uithoudingsvermogen. Enne…..heel bijzonder, ik heb opeens bijna dagelijks ontlasting. En dat voelt toch ‘opgeruimd’! Ik kan toch niet opeens na zóveel jaren met deze klachten zo snel verbeteren op zoiets simpels als water, andere voeding en twee supplementen?”

Ja, dat kan dus wel. Wat mij raakt in dit verhaal, is dat we zo verbaasd zijn als ons lichaam dankbaar reageert op een goed aanbod van vocht, vitale, volwaardige en gevarieerde voeding en bij grote tekorten ook op supplementen. Iedereen vindt het logisch dat een auto niet rijdt zonder brandstof, koelvloeistof en olie. Ook met een Rolls-Royce sta je aan de kant van de weg zonder benzine. Kennelijk kunnen we ons niet voorstellen dat we, terwijl we zo veel voeding tot onze beschikking hebben, toch gebreksklachten ontwikkelen. Dat is ook lastig te begrijpen. Als je echter denkt aan de uitputting van de bodem, het raffineren van voeding en medicijngebruik, dan is het helemaal niet zo vreemd.

Ik hoop dat dit mensen met onbegrepen of vage klachten inspireert om verder te zoeken. Cijfers in een uitslag zeggen niet altijd alles. Bovendien worden veel waardes die met voeding te maken hebben, niet bepaald. Gelukkig nam deze dame geen genoegen met haar situatie. Zij zocht verder omdat ze overtuigd was dat de oorzaak nog niet gevonden was. Soms opent een deur dus pas met de laatste sleutel aan de bos……

Zoek je iemand om met jou mee te puzzelen naar de oorzaken?

Ik schreef dit verhaal niet om aan te tonen dat ziekte of chronische klachten simpel op te lossen zijn. Ook niet om aan te geven dat de sleutel heel gemakkelijk te vinden is. Dat is niet zo, soms is het zo complex dat het ook niet op te lossen is. Toch hebben voeding en leefstijl (en onze omgeving waar ons voedsel en water vandaan komen) zeer grote invloed op onze vitaliteit, onze gezondheid en ons welzijn. Zo’n 40% van de kankergevallen zou voorkomen kunnen worden door een gezonde voeding en leefstijl. In het geval van hart-en vaatziekten is dit zelfs zo’n 80%.  Zie het plaatje hieronder over de basis van onze gezondheid: elke cel in ons lichaam beinvloedt alle processen in ons lichaam en brein. Lees verder hoe de energieaanmaak op celniveau werkt, in de inleiding van mijn boek “Op weg naar meer energie”.

Dus een gezonde voeding en leefstijl hebben wel degelijk baat, simpelweg omdat je cellen ook nog eens telkens vernieuwen op basis van de voeding die je eet. 

Zoek je iemand om met jou mee te puzzelen omdat je, net als deze dame, het idee hebt dat je met symptoombestrijding alleen niet op het optimale spoor zit? Kijk dan eens of de vele complementaire artsen en therapeuten in Nederland je hierbij kunnen assisteren. Hieronder een aantal verenigingen, waar je een arts/therapeut kunt vinden, waarmee ik de afgelopen 20 jaar goede ervaringen heb opgedaan: 

Maar er zijn veel meer complementaire artsen en therapeuten. De juiste sleutel is ook een aanpak die bij jou past. Dat de ene therapie niet aanslaat wil niet zeggen dat andere dat ook niet doen.

Ik heb de laatste sleutel aan de bos nog niet gevonden

De vele verhalen uit mijn 16 jaar praktijk komen elke dag weer boven als ik op het land aan het werk ben. Ik ben dit jaar namelijk op voedselsafari op eigen land. Op het land heb ik niet meer primair, zoals in mijn praktijk, te maken met mensen die uit balans zijn maar met planten, dieren, de bodem en de natuur eromheen. Ook planten kunnen allerlei gebreksziekten hebben. En zijn dan een dankbaar doelwit voor de duizenden slakken of ze gedijen slecht. Het lijkt dat zo verleidelijk om symptoombestrijding toe te passen. Dan denk ik weer terug aan dit verhaal van deze dame. En besef dat we de zaken in het grote geheel moeten zien: mensen, dieren en planten zijn simpelweg radertjes in het hele grote ecosysteem van de aarde. En daar hangt alles met alles samen. Zie ook de quote hieronder. Ik besef elke dag meer dat een uitgeputte aarde, uitgeput voedsel/water vervolgens ook uitgeputte mensen geeft. Eigenlijk is het zo simpel: als wij niet-vitale planten of dieren eten (bijvoorbeeld met mineraaltekorten door bodemuitputting of zonder de onwijs belangrijke antioxidanten) dan krijgt de mens deze tekorten ook. 

Het goede nieuws is: iedereen kan elke dag een klein stapje zetten naar de sleutels die een bijdrage kunnen leveren aan gezonde mensen, planten, dieren, bodem en natuur. Door te kiezen voor voedsel dat met zorg voor alles wat leeft is ontstaan. Overal in Nederland vind je inmiddels regeneratieve boeren en telers. Als we toch eens terug gaan verlangen naar dat soort voedsel in prachtige landschappen…… Zie mijn blog ‘Verlangen naar eindeloze biodiversiteit’.

De laatste sleutels heb ik nog lang niet gevonden. Ik gok dat ik daar de rest van mijn leven mee zoet ben. Maar wat is het fantastisch om elke dag stil te staan bij de natuurwetten die ons de gezonde weg wijzen. Als we die wetten toch weer eens collectief gaan omarmen…..

Rineke

Rineke Dijkinga

Rineke woont samen met haar man Jan in het prachtige Groningse Sellingen. Ze is gek op koken, wandelen, de natuur, haar hondje Tanka en al hun andere huisdieren.