Sporten, school en pubers onder druk
Het leven van de zestienjarige Tamara draaide om prestaties, zowel op het ijs, de fiets als op school. Maar twee jaar geleden kwamen haar sportieve plannen en eindexamenjaar op school door gezondheidsproblemen onder druk te staan. Na een lange zoektocht bracht een bezoek aan homeopaat Vincent Engel in ’t Zand de oplossing.
Tekst: Manon Bruins, klassiek homeopaat
Tamara is een zestienjarige die leeft voor sport. In de winter schaatst ze fanatiek en doet ze mee aan wedstrijden door het hele land, met een voorkeur voor de 500 meter sprint. ‘Dat is mijn favoriete afstand’, zegt ze. ‘Het draait om explosiviteit en kracht, en dat past goed bij mij.’ Daarnaast schaatst ze de 1000 en 1500 meter, afstanden die meer uithoudingsvermogen vragen. In de zomermaanden is Tamara te vinden op de racefiets, waar ze wedstrijden rijdt van 40 tot 60 kilometer. ‘Wielrennen is anders dan schaatsen’, legt ze uit. ‘Het is tactischer. Je moet beslissen of je op kop gaat rijden of wacht op een eindsprint. Ik hou van dat spel. Het is spannend en uitdagend.’
‘Ik wilde gewoon schaatsen, maar het ging niet meer’
Twee jaar geleden merkte Tamara dat haar gezondheid achteruitging. Iedere maand werd ze een week ziek, zonder duidelijke oorzaak. ‘Ik had best veel klachten’, vertelt Tamara. ‘Ik was vaak moe, had keelpijn, was verkouden en had regelmatig hoofdpijn. Mijn oren zaten soms dicht en dat voelde heel vervelend. Mijn menstruatie ging ook niet altijd lekker, en ik sliep vaak niet goed. Het was niet zo dat ik constant heel ziek was, maar ik voelde me gewoon niet fit genoeg om normaal mee te doen met school of sporten.’
Toen Tamara in oktober 2024 voor het eerst bij homeopaat Vincent Engel kwam, was ze uitgeput. ‘Ze zat regelmatig thuis en had nergens energie voor’, vertelt Engel. ‘Tamara kwam samen met haar moeder, die zichtbaar bezorgd was. Ze wilden een oplossing, want dit kon niet zo doorgaan.’ Hoewel Tamara sceptisch was over homeopathie – ze dacht aan ‘zweverig heksengedoe’ – overtuigde haar moeder haar om het een kans te geven. ‘Ik was ten einde raad’, geeft Tamara toe. ‘Ik wilde gewoon schaatsen, maar het ging niet meer. Ik miste school, wedstrijden en voelde me steeds verdrietiger.’ Tamara beschrijft dat eerste consult als een vreemde ervaring. ‘Ik moest heel veel vragen beantwoorden. Over mijn klachten, maar ook over hoe ik me voelde en hoe ik met dingen omging. Ik dacht alleen maar: wat hebben al die vragen hiermee te maken? Ik wilde het liefst zo snel mogelijk weg.’
Totaalplaatje
Maar Engel legde de nadruk op het totaalplaatje. ‘Bij homeopathie kijk je naar de hele mens, niet alleen naar de symptomen’, legt hij uit. ‘Tamara is een gedreven, gevoelig meisje dat hoge eisen aan zichzelf stelt. Dat speelt net zo’n grote rol als haar fysieke klachten.’
Engel besloot te starten met het middel Nux vomica, dat vaak helpt bij mensen die veel spanning ervaren en zichzelf voortdurend uitdagen. Maar het resultaat bleef uit. Tamara voelde zich niet beter, en haar klachten leken zelfs erger te worden. ‘In het tweede consult vertelde haar moeder dat Tamara zich nog verder terugtrok’, zegt Engel. ‘Nux vomica bleek niet goed bij haar te passen, maar eerder bij de omgeving waarin ze opgroeide. Haar ouders zijn beiden harde werkers, met eigen bedrijven en een flinke werk-ethiek. Dat maakte dat ik een andere aanpak moest kiezen.’
Calcium phosphoricum
‘Mijn coach op de schaatsbaan kon hard tegen me zijn’, vertelde Tamara tijdens het tweede consult. ‘Dat vond ik lastig. Ik wil graag goed presteren, maar ik schaats vooral omdat ik het leuk vind. Ik voelde me alsof ik continu moest bewijzen dat ik goed genoeg was.’
Engel herkende een patroon dat hij eerder had gezien bij jongeren in een groeispurt, die daarnaast veel verantwoordelijkheden dragen. Tamara’s menstruatie was pas een jaar eerder begonnen, wat haar lichamelijke ontwikkeling extra belastte. ‘Calcium phosphoricum is een middel dat goed werkt bij pubers in de groei die overbelast raken door een combinatie van school, sport en emotionele druk’, legt Engel uit. ‘Het ondersteunt het lichaam en helpt om evenwicht te herstellen.’ Het effect was bijna direct merkbaar. ‘Binnen een week voelde ik me fitter’, zegt Tamara. ‘Mijn concentratie verbeterde, mijn hoofdpijn was weg, en ik kon weer beter slapen. Alles leek opeens lichter.’
Terug naar de baan en het leven
Na dat tweede consult kreeg Tamara haar leven weer op de rit. Tijdens het schaatsseizoen gebruikte ze het homeopathische middel om klachten te voorkomen. ‘Ik heb de hele winter goed door kunnen trainen en wedstrijden kunnen rijden’, zegt ze. Haar prestaties op de 500 meter verbeterden, en ook de langere afstanden gingen steeds beter. ‘Wedstrijdschaatsen vraagt veel’, vertelt ze. ‘Je hebt de spanning vooraf, de focus tijdens de rit, en het omgaan met teleurstellingen als het een keer niet gaat zoals je wilt. Maar het ging weer, en dat voelde zo goed.’
Naast sport ging het ook op school goed. Tamara slaagde voor haar eindexamen en begon aan een opleiding aan het CIOS in Leeuwarden. ‘Ik wil trainer of coach worden’, zegt ze. ‘Sport is mijn leven, en ik wil anderen helpen om het beste uit zichzelf te halen.’ Tamara kijkt nuchter terug op haar herstel. ‘Ik had nooit verwacht dat homeopathie iets voor mij zou zijn. Ik dacht eerst dat het heel zweverig was, maar mijn moeder overtuigde me om het een kans te geven. Uiteindelijk waren het gewoon kleine pilletjes, niets bijzonders. Maar ze hebben wel geholpen.’ Vincent Engel kijkt met voldoening terug op Tamara’s herstel. ‘Het behandelen van pubers zoals Tamara is bijzonder, omdat alles bij hen zo helder en direct is’, zegt hij. ‘Ze dragen geen maskers en hun klachten zijn vaak heel duidelijk, of die nu lichamelijk of emotioneel zijn.’
Tamara’s advies aan andere jongeren die ziek zijn is simpel: blijf zoeken. ‘Het is niet normaal om steeds ziek te zijn. Voor mij voelde het alsof ik vastzat, alsof ik nooit meer zou herstellen. Als je niet blijft zoeken, kom je er niet uit. Soms zit de oplossing op een plek waar je het niet verwacht. Voor mij was dat homeopathie.’
Een puber op consult bij een homeopaat
De puberteit is een bijzondere levensfase. Je bent geen kind meer maar ook geen volwassene. Pubers hebben unieke vaardigheden alsook behoeften – alleen kun je dat aan de buitenkant niet zien. Natuurlijk zijn wij allemaal eens jong geweest, maar weet jij er nog iets van? Als je nou één woord zou moeten geven aan jouw puberteit, welk woord zou dat dan zijn? Onzekerheid? Faalangst? Of misschien juist vrijheid?
Vaak komen pubers op consult omdat hun ouders vinden dat dat nodig is. En daarmee is al meteen een belangrijke vraag beantwoord: neigt een puber meer naar een volwassene of een kind? In mijn optiek begint volwassenheid pas ergens in de twintig met zo af en toe een uitzondering als het gaat om meisjes (sorry jongens). In een consult komt de moeder vaak mee, zij vult aan waar dat nodig is. Deze interactie tussen moeder en kind geeft belangrijke informatie over beide personen. Soms denk ik weleens dat het probleem misschien wel bij de ouder ligt. Of ik dit dan zeg? Meestal niet, want als het middel zijn werk doet ontstaat er harmonie en lossen ‘onenigheid of eeuwige meningsverschillen’ op. Ik ben er voor het kind en daar zit de hulpvraag. En ach, we weten allemaal wel hoe pubers kunnen zijn: wat je ook zegt als ouder, ze zullen het beslist niet doen. Ze kunnen bot reageren of onvriendelijk zijn, maar ze zeggen wel waar het op staat: hun communicatie is vaak direct en to the point en dat is heerlijk voor een homeopaat.
Maar ze kunnen ook onafhankelijk overkomen en gewoonweg niets zeggen. Het sociale aspect van ‘praten’ is dan ver te zoeken en dat kan zorgen voor gênante momenten. In deze stiltes kun je inspelen op hun gevoel en vragen wat ze voelen. Wat gebeurt er in je buik? Als je diep uitademt, wat ervaar je? En nu komen we bij de kern van de puberteit: het creëren van een persoonlijkheid. Een deel van de pubers kan hier geen antwoord op geven door onzekerheid of een gebrek aan gevoel. ‘Weet ik veel!’, is dan het antwoord.
In een consult zei een meisje eens: ‘Ik heb een moeilijke tijd achter de rug.’ Waarop ik vroeg of ze daar iets over wilde vertellen. ‘Nee’, zei ze. Ik haakte hierop in door te zeggen: ‘En als je moeder even gaat wandelen buiten, wil je er dan iets over kwijt? ‘Nee.’ Hoe graag had ik toen willen reageren met het simpele ‘waarom niet’, maar ik voelde dat dit niet het juiste moment was om erover te praten. Alles is nieuw voor een puber, alles is anders tijdens het groeien naar volwassenheid en dat vraagt om een enorme veerkracht, iets wat ik als homeopaat toen plotseling moest gaan toepassen – in verbinding blijven terwijl het gesprek vastliep: ‘Nu weet ik het ook even niet meer’ zei ik toen, want dat is het mooie van jongeren: je hoeft geen mooi weer te spelen, daar trappen ze niet in.
Tekst: Vincent Engel, klassiek homeopaat
Gelezen in: Homeopathie Magazine HM februari 2025
NB DE NAAM ‘TAMARA’ IS EEN PSEUDONIEM.
Homeopathische middelen worden gekozen op basis van een totaalbeeld van de klachten. Dit artikel is niet geschikt als zelfhulp. Raadpleeg een homeopaat om een passend homeopathisch middel te vinden.
