Homeopathie voor een brugklasser

Brugklaspuber

Heeft je kind in groep 8 wel zo’n beetje zijn draai gevonden en voelt het zich redelijk zeker van zichzelf, de brugklas maakt hiermee korte metten. Het valt niet altijd mee om op een nieuwe school je weg te vinden. Stan kwam van jongs af aan bij zijn homeopaat, maar in de brugklas kwam extra ondersteuning met homeopathie hem goed van pas.

Door Manon Bruins-Maathuis, klassiek homeopaat en redactielid

Stan is veertien jaar, hij zit nu in de tweede klas van het vwo. Hij doet aan waterpolo en speelt gitaar. Zijn droom is om advocaat te worden, om onschuldige mensen vrij te spreken. Stan vertelt over zijn ervaringen met homeopathie: ‘Toen ik drie jaar was, nam mijn moeder me mee naar een homeopaat, Cedi. Ik had steeds de longen vol, bronchitis. Dankzij de korrels van Cedi ben ik helemaal van de antibiotica afgekomen. Toen ik naar de brugklas van het vwo ging, zat ik niet lekker in mijn vel. Ik zat bij niemand van mijn oude school in de klas. De meeste andere kinderen kenden elkaar al wel. De eerste paar weken durfde ik nauwelijks te praten in de klas, ik was heel stil. Ik voelde me best eenzaam. Als er een opmerking tegen me gemaakt werd, als geintje, kon ik het er niet bij hebben.

Ik ging me in de klas anders voordoen. Als kinderen uit mijn klas flauwe grappen maakten, deed ik mee. Achteraf vond ik dat erg. Ik piekerde en sliep minder goed. Toen stelde mijn moeder voor om weer naar de homeopaat te gaan. Toen ik met Cedi ging praten en van haar korrels kreeg, ging het beter, ik voelde me ook beter. Daarna ben ik het in de klas anders gaan aanpakken. Ik stapte zelf op mensen af, praatte met ze. Nu heb ik iedereen in de klas als vriend. Ik ben rustiger geworden en slaap nu beter. Mijn advies aan andere kinderen die met hetzelfde zitten is om naar een homeopaat te gaan, daar kun je alles vertellen wat je dwarszit.’

De homeopaat

Cedi Rosza-Mol is klassiek homeopaat en heeft al ruim twintig jaar haar praktijk in Bodegraven. Stan en zijn familie komen al jaren bij haar als er klachten of ziekten zijn. Cedi: ‘Ik ken Stan sinds zijn derde jaar, toen had hij regelmatig bronchitis en angsten, vooral voor honden; hij schrok van een grote herder toen hij nog maar net kon lopen. Dat is destijds vlot opgelost met het homeopathische middel Stramonium. In januari 2015 kwam hij weer in de praktijk. Hij zat toen zes maanden in de brugklas. Hij was onzeker, bang om het fout te doen in de groep. Wilde zich wat sterker opstellen, maar kreeg daar soms ook schuldgevoelens bij. Bij het bepalen van het juiste middel kijk ik naar familiaire zaken, naar middelen die ik in zijn jeugd heb gegeven en naar de klachten van nu. De manier waarop iemand zich uitdrukt, daarmee bepaal je het middel. Stans concrete hulpvraag was eigenlijk: “Ik voel me niet sterk, ik voel me onzeker en ik schaam me soms, omdat ik in de klas niet laat horen wat ik er eigenlijk van vind.”

Hij vroeg veel bevestiging van zijn ouders, had last van hoofdpijn en buikpijn en sliep minder goed. Als hij thuis had gepraat over wat er op school was gebeurd die dag kon hij wel beter slapen. Stan is sportief, wil graag de regie houden. Aan de ene kant wil hij graag het vwo doen, aan de andere kant vindt hij ook wel dat hij heel hard moet werken. Maar hij wil wat bereiken, en dan moet je de handen uit de mouwen steken. Het middel dat ik Stan heb voorgeschreven is Sulphur. Dat past bij kinderen die aan de ene kant filosofen zijn en die hun gedachtegoed graag de wereld in dragen, en daar aan de andere kant liever niet té hard voor willen werken. Hierna voelde hij zich zekerder van zichzelf, verbeterde zijn concentratie en werd hij rustiger – hij zat weer lekker in zijn vel.’

Puberteit

‘Stan heeft geweldige ouders’, vervolgt Cedi, ‘die achter hun kinderen staan. Het is heel belangrijk om een kind te helpen door de pieken en dalen van het leven heen te gaan. Kinderen denken in hun groei naar zelfstandigheid vaak dat ze het anders moeten doen dan hun ouders. Daarin nemen ze hun opvoedgeschiedenis mee.

De puberteit is een heel interessante periode. Het zichzelf vinden en het zoeken naar de eigen identiteit is bij uitstek geschikt voor ondersteuning met homeopathie. Homeopathie werkt als een spiegel voor het Zelf. Dat is precies wat pubers aan het doen zijn… in de spiegel kijken. In de vraag naar “wie ben ik” raken ze soms verstrikt in gevoelens of situaties die ver van hun Zelf lijken te staan. Daar kunnen ze behoorlijk door uit evenwicht raken en ook wel ziek van worden.

Puberteit is ook voor ouders lastig, je kind wil niet meer zo direct gestuurd worden. Kinderen in de puberteit willen met name gehoord worden door hun ouders. Je kunt het beste vragen naar hoe zij het zien. Daar kan een dialoog beginnen. De puberteit is de tijd waarin een nieuwe fase in de relatie tussen ouders en kind ontstaat. Het is niet meer “ik voed mijn kind op”, maar “ik ga de dialoog aan”. Dat vraagt een heel andere opstelling van ouders. Het gevoel te willen beschermen en oplossingen te geven moet ruimte maken voor vertrouwen in de basis die je al hebt meegegeven. Dan kunnen kinderen met hun vragen ook weer makkelijker naar je toe komen. Als homeopaat kijken we naar waar iemand in vastloopt, het homeopathische middel maakt daarvan vrij.’

PRAKTIJK-HOMEOPATHIE.NL

Gelezen in: Homeopathie Magazine HM februari 2016

NB DE NAAM ‘STAN’ IS EEN PSEUDONIEM.

Homeopathische middelen worden gekozen op basis van een totaalbeeld van de klachten. Dit artikel is niet geschikt als zelfhulp. Raadpleeg een homeopaat om een passend homeopathisch middel te vinden.