Homeopathie at home

Homeopathie at home

Eerste Hulp met Homeopathie

Mieke, moeder van een vijftienjarige zoon en een twaalfjarige dochter, kiest bewust voor homeopathie en maakt regelmatig gebruik van homeopathische middelen. Vooral toen de kinderen klein waren, kwam haar homeopathische EHBO-kit goed van pas. Zoals die keer dat haar zoon tegen een wespennest aan liep.

Door Manon Bruins, klassiek homeopaat en redactielid

‘Vroeger hadden we een huisarts die ook homeopathie toepaste, iets waar mijn moeder erg tevreden over was’, begint Mieke. ‘Als kinderen moesten we zelfs ‘kinderziektes ophalen’ bij kennissen. Als er iemand rodehond, mazelen of de bof had, zei mijn moeder: ‘ga maar even op bezoek’. Ze geloofde in het opbouwen van immuniteit. Toen onze kinderen jong waren, begon ik zelf actief met een EHBO-set voor homeopathie en las ik een boek over homeopathie voor kinderkwalen en eerste hulp.

Overtuigd dat homeopathie werkt

Toen onze dochter zeven maanden oud was, werd ze elke nacht drie of vier keer krijsend wakker. Ze huilde hartverscheurend. In eerste instantie dachten we aan tandjes of krampjes, maar na drie maanden wisten we het niet meer. Ik raadpleegde een homeopaat en na één korrel was het probleem opgelost. Ik weet niet eens meer welke korrel het was, maar ze sliep door, definitief. Dat overtuigde me dat homeopathie werkt.

Een andere homeopaat begon over het nut van een homeopathische kit voor thuis. Die heb ik gekocht. Toen ik door de beschrijving van de middelen die in de kit zaten bladerde, viel mijn oog op wat er bij silicea stond: ‘forcing out splinters’. Dat lijkt me sterk, dacht ik. Maar we konden erop wachten dat iemand een splinter zou krijgen. Onze dochter was als eerste aan de beurt. Pulken met een pincet vond ze te pijnlijk. ‘s Avonds gaf ik haar silicea – eigenlijk meer uit nieuwsgierigheid. Ik wilde het graag uitproberen. De volgende ochtend was er geen splinter meer te bekennen. Steeds als er iemand een splinter kreeg, gaf ik silicea en gebeurde hetzelfde.

Op een dag mocht ik het zelf ervaren: ik had een splinter die redelijk diep zat, en de huid was al dicht aan het gaan. Ik nam zelf silicea, maar moest mijn huid wel een beetje openhalen omdat het gaatje met de splinter anders dicht zou groeien. Toen ik daarbij per ongeluk de splinter aanraakte, vloog hij eruit alsof hij werd weggeschoten! Je snapt: bij splinters gebruik ik altijd silicea. Het is een geweldig middel.’

Kritisch over medicatie

‘Ik ben kritisch over medicijnen en vaccinaties, vooral sinds de Mexicaanse griep. Het verbaasde me dat volwassenen en kinderen hetzelfde vaccin kregen. Kinder-paracetamol heeft toch ook een andere dosering dan paracetamol voor volwassenen? Desondanks liet ik mijn zoon van toen 2,5 jaar vaccineren, helaas werd hij daarna ziek. Zowel mijn zoon als mijn dochter heb ik door een homeopaat laten ontstoren van vaccinaties. Bij dat kritisch denken, en als het even kan medicijnen voorkomen, past ook de homeopathische EHBO-kit.

Een veelgebruikt middel bij ons thuis is arnica. Als iemand hard valt, iets kneust of verzwikt: arnica. Calendula zetten we in bij schaafwonden en andere vormen van huidbeschadiging. En van gelsemium heb ik gezien dat het het zelfhelende proces van het lichaam van de kinderen ondersteunt. Heel af en toe geef ik belladonna bij koorts, maar meestal laat ik dat zijn beloop. Koorts zie ik als iets dat het lichaam nodig heeft om de ziekteverwekker te bestrijden. Gelukkig gaat koorts meestal vanzelf weer over, maar als de koorts boven de 40 graden uitkomt, wil ik wel graag homeopathisch ondersteunen. Ik ben ook fan van azijnsokjes, dat stimuleert de bloedcirculatie waardoor de koorts op een natuurlijke wijze daalt. Ik heb weleens gedacht dat ik als moeder misschien beter zelf wat kan innemen tegen mijn eigen stress bij een ziek kind.’

Wespennest

‘Wat ik heel fijn vond, is dat mijn homeopaat altijd bereikbaar was als ik er zelf niet uitkwam, of twijfelde tussen middelen. Het boekje van Peter Guinee, Zelf helpen met homeopathie, heb ik ook veel gebruikt. Inmiddels heb ik voor hoestmiddelen een schema, als je dat volgt kom je bij het juiste middel uit. Handig!

Toen onze zoon ongeveer negen jaar was, liep hij tijdens een boswandeling per ongeluk tegen een wespennest aan. De wespen gingen massaal in de aanval en zaten overal, ook onder zijn kleding. We hebben ze echt van hem af moeten slaan. Het was verschrikkelijk, hij zat
onder de bulten. Het ziekenhuis was in de buurt en we zijn met de auto naar de Eerste Hulp gegaan. We moesten best een tijdje wachten en in die tijd heb ik de homeopaat geappt met de vraag hoe ik mijn zoon het beste kon helpen. Ik dacht aan het middel apis, dat is gemaakt van honingbij, inclusief de angel. In homeopathie geneest het gelijkende het gelijksoortige. Ik had het thuis liggen, en vroeg aan de homeopaat of ik dat moest geven. Hij adviseerde eerst aconitum te geven voor de schrik en later eventueel apis. In zo’n situatie is het handig dat je snel om advies kunt vragen. Toen we eindelijk aan de beurt waren, was mijn zoon inmiddels wat opgeknapt. ‘Mama heeft er wel wat voor’, zei hij tegen de arts. Deze keek mij aan en ik gaf hem uitleg over homeopathie. Waarop hij reageerde met: ‘Ik schrijf wel even wat echts voor’ en antihistamine voorschreef. We hebben het opgehaald maar niet gebruikt. Ik gaf mijn zoon de geadviseerde aconitum en de apis bleek niet meer nodig.

Bewust kiezen voor zorg

Onze zoon is weet inmiddels zelf welke korrels hij moet pakken als hij iets heeft. Arnica en calendula weet hij – net als mijn dochter – goed te vinden. Op zijn middelbare school krijgt hij projectlessen. Hij maakt nu zelf zalfjes met plantjes. Ik vind het heel goed dat kinderen meer leren over wat de natuur biedt. Ook in coronaperiode zijn we hier als gezin actief mee geweest. We maakten EHBO-kitjes voor mee naar school en voor op kamp. Hypercal (als wondverzorging) maken we ook zelf.

‘‘Jij hebt wel heel gezonde kinderen’, zei een orthomoleculair arts eens tegen mij. Daar ben ik blij mee, want we zijn er actief mee bezig. Ik leef steeds meer medicijnvrij. Soms ga ik voor een diagnose naar de huisarts, en dan zoek ik naar een passende complementaire geneeswijze. De homeopaat, de natuurgeneeskundige, of een orthomoleculair arts. Heel soms is reguliere hulp nodig, maar meestal kan ik het goed oplossen met complementaire zorgverleners. Zo behoud ik de regie over mijn gezondheid en het geeft zelfvertrouwen. Onze huisarts is tegenwoordig een ‘wakkere huisarts’ die beter begrijpt hoe ik in het leven sta. Daarvoor rijd ik graag wat verder.’

Gelezen in: Homeopathie Magazine HM september 2024

NB DE NAAM ‘MIEKE’ IS EEN PSEUDONIEM.

Homeopathische middelen worden gekozen op basis van een totaalbeeld van de klachten. Dit artikel is niet geschikt als zelfhulp. Raadpleeg een homeopaat om een passend homeopathisch middel te vinden.