Een verhaal uit het heuvelland

Een verhaal uit het heuvelland

Jaarrond werk ik als vrijwilliger een dag in de week in de tuin van de Hortus in Alkmaar. Ik maak het jaar niet helemaal rond als mijn vakantie in zicht komt. Ik trek dan over de akkers. Een woord daarvoor kan pelgrim zijn. Een pelgrim reist doorgaans te voet naar een heiligdom of een heilige plaats.
Wellicht is hij of zij dan ook langer onderweg. Het woord pelgrim stamt af van het Latijnse woord peregrinus. Dat betekent vreemdeling.

Nu was mijn trektocht over de akkers en door de weilanden op een voor mij bekende plek. Dat is Zuid-Limburg. Op die akkers, in die weilanden en in de dalen van Geul en Gulp liggen mijn jonge jaren.
Toch ben ik één dag pelgrim geweest en vanuit de buurt van Gulpen te voet naar het klooster van Wittem gelopen. Het bezoek aan het klooster sloot ik af met koffie en Limburgse vlaai. De oorsprong van die vlaai vinden we terug bij de Romeinen die een aantal eeuwen in dit gebied hebben gewoond. Zij maakten al een deegbodem met vruchten. Misschien spreekt een stuk kersenvlaai het meest tot de verbeelding. Die kersen groeien in het heuvelland dankzij de Romeinen.

Ik wil de kersenboom laten rusten, wel wil ik het hebben over de walnoot, Juglans regia. De kersen waren al uit de boom gevallen, de walnoten hangen nog in de boom, beginnen wel al langzaam te vallen. Door het droge weer van een aantal weken geleden vallen ze mogelijk wat eerder. Ook deze boom brachten de Romeinen mee naar onze streken.

Als we het over de Romeinen hebben, moeten we het ook maar over de Grieken hebben. In de Griekse mythologie staat de walnoot voor wijsheid. Onder de walnoot groeit weinig door een stof die uit de boom komt en in de bodem wordt omgezet tot een langdurige ontkiemingsremmer. Uit de bolster komt een voedzame noot. De bolsters die al in het gras lagen heb ik uiteraard verzameld.

Walnoten worden niet vers van de boom gegeten. Na de oogst worden de vruchten een aantal weken gedroogd in een goed geventileerde ruimte. Je kunt walnoten enkele jaren bewaren.
De verzamelde vruchten bewaar ik ook en zullen te zijner tijd in de muesli en in de salade worden verwerkt.
De twee weken vakantie zitten erop. In de Hortus ben ik geen vreemdeling en steek ik de handen weer wekelijks uit de mouwen.

Ger Augustus, wandelaar in het heuvelland.

Gerelateerde onderwerpen

Gerelateerde content