Migraine: Opbouw en ontlading
Ik word wakker en weet het meteen: het is er weer. Nog voor ik mijn ogen goed open heb, voelt mijn hoofd alsof het uit elkaar barst. Misselijk, zwaar bonkend, geluid is te veel. Dit wordt zo’n dag waarop alles stilvalt. Jarenlang gebeurde dit met regelmaat.
In mijn praktijk vragen mensen me weleens: “Is het niet heel fijn dat je als homeopaat je eigen klachten snel kunt verhelpen?” Dat gaat helaas maar deels op.
Bij acute klachten, zoals een verzwikte enkel, lukt dat vaak prima. Maar vaak zit je er te dicht bovenop om nog helder te kunnen kijken. Ik deed dat dus ook niet. Ik schoof de migraine voor me uit. Na een aanval was ik vooral opgelucht en wilde ik er niet meer aan denken.
Het begon zo’n vijftien jaar geleden incidenteel — één of twee keer per jaar. Maar de laatste jaren nam de frequentie toe, tot zo’n twaalf tot veertien keer per jaar. In de twee maanden voorafgaand aan de zomer van 2025 lag ik vier keer een hele dag uitgeschakeld in bed.
De aanvallen traden vaak op na perioden van stress of spanning. Soms voelde ik dan al een soort ‘tik’ in mijn hoofd. Daarna kon ik nog een dag of twee doorgaan, maar vervolgens was het raak: ik werd wakker met een heftige, rechtszijdige migraine. Licht en geluid waren ondraaglijk. De misselijkheid overheerste: galbraken, niets binnen kunnen houden. Zelfs een slok water kwam direct weer naar buiten. Mijn maag verdroeg niets, mijn darmen liepen leeg. Ik kon niets lezen, niets horen, niets doen — alleen in het donker liggen en wachten tot het overging. Meestal pas laat in de avond.
Tot vorige zomer. Ik lag weer in bed, toen mijn kinderen zeiden: “Mama, dit kan echt niet meer. Je bent zo vaak ziek. Moet jij niet naar een dokter?” Dat was het moment dat ik zelf ook niet meer om mijn klacht heen kon.
Ik ben opnieuw gaan kijken — zorgvuldig en zonder aannames. Wat is het patroon? Wat valt op?
Ik heb mijn klachten nauwgezet gerepertoriseerd. Daar kwam Sanguinaria canadensis uit (de Canadese bloedwortel). Het lichamelijke beeld klopte precies. Sindsdien heb ik geen migraine meer gehad.
En als ik nu de allereerste signalen van opbouw herken, is één keer het middel nemen voldoende om mijn hoofd tot rust te brengen. Voor het eerst in vijftien jaar ben ik nu bijna een jaar klachtenvrij.
Je kunt jezelf als homeopaat niet altijd behandelen. Vaak zit je er te dicht bovenop om te kunnen zien wat er speelt. En soms heb je anderen nodig om je klachten serieus te nemen. In mijn geval waren dat mijn kinderen.
Manon Bruins
Manon is redacteur van HM en klassiek homeopaat. Ze is getrouwd en moeder van vier kinderen. In deze blog schrijft ze over haar gezin en haar vak.
Gerelateerde onderwerpen
Gerelateerde content



