Langzaam maar zeker nadert de herfst het einde. De bezoekers zoeken de warmte op en mijden de tuin. Toch is het goed toeven in de tuin. Ik ben er meestal op donderdag.
We konden nog regelmatig buiten zitten en genieten van de warmte van de zon. Van de wind hebben we niet zo veel last vanwege de beschutting van haag en bomen.

Enfin, de bezoekers zijn afwezig, voor de vrijwilligers is het de tijd om groots uit te pakken.
Een deel van de hele tuin is de ‘eetbare tuin’. Daar is al grotendeels aan gesleuteld om wat meer lijn te krijgen in de beplanting, wat de beleving volgend seizoen de bezoeker ten goede moet komen.
De grond kwam van een biologisch-dynamisch bedrijf, kleiachtig vol rode bieten. De rode bieten zijn dankbaar voedsel voor de vrijwilligers, de klei wordt verwerkt in de eetbare tuin!

De grond is zo vruchtbaar dat we maar weinig compost inzetten. De vergane glorie van 3 composthopen gaat op de machinale schop om ruimte te maken voor wat wij de ‘alchemisten tuin’ zullen noemen.
Hier zal plaats gemaakt worden voor ‘giftige’ planten. Ook dat zal volgend tuinseizoen te bewonderen zijn.

Soms staan planten wat ongelukkig. Ze buigen vriendelijk over het looppad en moeten dan met bamboestokken tot de orde geroepen worden om de bezoeker een goede doorgang te verschaffen.
Zo heb ik pas nog het groot glaskruid ruim een meter van het pad af herplant.
Groot glaskruid behoort tot de familie van de brandnetels, maar prikt niet. Buiten de tuin komt de plant zelden voor, hoewel dat door de opwarming van onze aardbol kan veranderen.
De plant kan zo maar naderen vanuit Midden- en Zuidwest-Europa.

Groot glaskruid werd al aan het begin van onze jaartelling ingezet bij hoesten, keelpijn, huidziekten en tumoren. Omdat er in de negentiende eeuw nogal denigrerend is geschreven over de plant, wordt het groot glaskruid tegenwoordig weinig gebruikt.
De plant is wel eetbaar. Daar wacht ik mee tot in het voorjaar.

Trouwens, met de feestdagen in het vooruitzicht kun je er ook de glazen mee schoonmaken.
Zo weet je meteen hoe de plant aan zijn naam komt.
Proost!

Ger Augustus, vrijwillig tuinman in de Hortus Alkmaar