Informatiebronnen staan wijd open en spuiten nieuws, nieuws en nog eens nieuws over ons uit. We stikken zowat in het nieuws en nu wil ik het over stikstof hebben. Nu is dat een stof waar we op het eerste oog weinig van merken. Waar hebben we het dan eigenlijk over?  

In de hortus wordt wel het een en ander zichtbaar. Braam en brandnetel doen het erg goed. Ze genieten van die overvloed aan stikstof. Maar we genieten niet zo erg van hun prominente aanwezigheid in de verschillende biotopen in de Hortus.  

Dit wordt een prikkelend verhaal.  

De braam kan in een seizoen tot een stengellengte van 3 meter komen. Op die stengel zitten dan ook nog eens venijnige stekels. Tuinhandschoenen houden deze stekels niet tegen.  
In het voorjaar kun je wel de jonge bladeren plukken om er kruidenthee mee te maken. Voor ons zijn de bladeren bloedzuiverend en versterkend. De thee kan een weldaad zijn bij verkoudheid. Bij wondjes in de mond kun je op het (jonge) blad kauwen.  
De braam geeft wel overheerlijke vruchten. Daar kunnen we heerlijk van genieten. Die kun je gewoon van de struik eten.   

De brandnetel is een ander verhaal. Deze plant heeft brandhaartjes. Je kunt het jonge blad plukken om thee van te maken. Je kunt de bladeren zelfs als groente verwerken en soep maken.  

Bijzonderheid bij de brandnetel is dat een aantal vlinders hun eitjes leggen op de onderkant van het blad. Uit die eitjes komen rupsen en die eten zich dik en vol met brandnetelblad. Wellicht brengt dat de brandnetel in een ander daglicht. Maar we moeten tot in het voorjaar wachten om blad voor blad te onderzoeken op vlindereitjes. En als de eitjes niet aan de onderkant van het blad zitten, kunnen we meteen wat plukken. Onkruid bestaat niet, de brandnetel is eigenlijk een groente!  

Als liefhebber van een korte broek in warme tijden en korte mouwen, heb ik al heel wat ervaringen opgedaan met de stekelige braam en de brandende netel. In de tuin worden ze zoveel mogelijk met wortel en al verwijderd. Vaak ben ik ongemerkt geïnjecteerd door de netel. Meestal merk ik dat pas achteraf. Bovendien gaan mijn benen in de lange broek en worden de armen weer bedekt bij minder warm weer. Het wordt een minder prikkelende herfst en winter!  

Ger Augustus, vrijwillig tuinman in de Hortus Alkmaar