De bekende bolgewassen, sneeuwklokje, narcis, krokus, hyacint, hebben de primeur in mijn tuin.
Ze fleuren de ietwat kale tuin op.
Als de aandacht voor deze planten verslapt, valt het oog op Gevlekt longkruid.

Het groene blad bevat ietwat lichte ronde vlekken.
In het verleden is daar een verband gelegd met de longen. Hiermee is meteen de naam verklaard.

Nu gaan de bloemknoppen open.
De bloemknoppen zijn roze en kleuren tijdens het opengaan langzaam purper en blauw. Dat komt door een pigment. Deze pigmentsverandering geeft ook veroudering aan: de blauwe bloemen produceren weinig nectar en meestal ook geen stuifmeel meer. Insecten ontdekken het verschil tussen de bloemetjes al gauw en de blauwe bloemen trekken dan ook weinig bezoekers.

Als je bij voldoende warm weer oog in oog komt te staan met een veldje longkruid, is het een aangename ontspanning om de insecten die de bloem bezoeken te volgen- en waar te nemen of ik gelijk heb.
In de Hortus heb ik hoofdzakelijk te maken met hommels, die van bloem naar bloem trekken op zoek naar voedsel.

Wist je dat de plant eetbaar is? Je kunt blaadjes plukken en verwerken in de salade. De bloemetjes kunnen yoghurt en kwark opsieren. Kortom blad en bloem zijn eetbaar.
De bladeren lossen slijm op en verzachten ontstoken slijmvliezen.
Na de bloei blijft het groene blad laag bij de grond nog lang zichtbaar.
.
Uiteraard is het niet de bedoeling in de Hortus bloem en/of blad te plukken. Gevlekt longkruid is een verwilderde tuinplant, het kan zomaar zijn dat je haar tijdens een boswandeling ontmoet.

Planten hebben een enorm herstellingsvermogen en Gevlekt longkruid handhaaft zich met overtuiging in mijn tuin en ook in de Hortus.

Ger Augustus,

vrijwillig tuinman in de Hortus Botanicus Alkmaar.