Winters werken in de tuin

De ochtend van de laatste dag van november biedt een witte waarneming in de tuin. Het wintert. Bomen en planten hebben een dun wit laagje. Ze rusten onder een iel lakentje. Ik loop wat langzamer en neem ook de slingerpaden door de tuin. De lucht is blauw. Een koolmeesje laat zich vlak boven mijn hoofd in de rozenstruik horen. Roodborstjes vliegen laag bij de grond heen en weer.

Dit verhaal schrijf ik in de avonduren thuis voor mijn beeldscherm. Computer, laptop, tablet, mobieltje worden veelvuldig gebruikt, maar leggen het bij mij af vanwege die serene dagopening in de Hortus. Thuis kan ik het nog wel koud hebben, ondanks de warmte van de kachel. In de buitenlucht went de temperatuur. Het fysiek werken maakt ook warmte.

Het werk in de tuin gaat door. Wij hergebruiken ijzeren palen met een betonnen voet van een afrastering met gaas. Alle palen zijn enige tijd geleden uit de grond getrokken. Ze zijn ergens in ligstand geparkeerd. De betonnen voet maakt er gewichtige palen van. Met mankracht worden ze op een platte kruiwagen getild. Het gat voor hun bestemming kan machinaal worden gegraven. De machine helpt een handje om de paal verticaal in het gat te hijsen. Paal na paal komen we vooruit om zo een stukje ‘bos’ te omzomen. Je kunt het ook landveroveren noemen. De menselijke kracht wordt ingezet en geeft een extra warm gevoel op deze laatste donderdag van de maand november. Zo hebben mensen vóór het stoomtijdperk hun lijf en leden ingezet. Zuurstof en koolzuur waren met elkaar in balans. Als ik met mijn neus achter het driftige gele grijpertje sta, dan ervaar ik in mijn neus welke uitlaatgassen er vrij komen. Het kan je de adem benemen. De omgevingslucht bij dit weer is verder super gezond!

Ger Augustus, rondleider in Hortus Alkmaar.

Gerelateerde onderwerpen

Gerelateerde content

No related posts found.